Samenvatting
Er was eens een oud tempel in een klein dorp. De tempel werd bewakt door een oude monnik. Op een dag werd het dorp getroffen door een tyfoon, waardoor veel huizen door de sterke wind werden verwoest. De tempel bleef niet gespaard; de muur van de hoofdhal was flink beschadigd en er was een gat ontstaan. De monnik had gepland om op de volgende zondag de parochianen bijeen te roepen voor een preek, maar hij dacht dat het moeilijk zou zijn om de muur te repareren, dus hij overwoog om het gat vooralsnog te verbergen met iets.
De monnik bezocht een antiekwinkel. Toen hij binnenkwam, glinsterde een gouden schrim die door de ondergang van de zon werd verlicht. De schrim had hier en daar wat bladgoud dat was afgevallen, maar het was erg mooi. De winkelier zei: "Het is te groot voor iemand om het te kopen, maar als je het wilt kopen, kan ik je korting geven." De monnik dacht dat deze schrim perfect zou zijn om het gat in de muur te verbergen en besloot het te kopen.
Toen hij terugkeerde naar de tempel, was er een armoedige oude vrouw bij de poort. Het was een gezicht dat hij nog nooit eerder had gezien, maar er was iets elegants aan haar. De vrouw leek in de war en vroeg de monnik of ze een tijd in de tempel mocht verblijven. Haar huis was verwoest door de tyfoon. De monnik voelde medelijden en besloot de vrouw binnen te laten.
De volgende dag arriveerde de schrim. De monnik plaatste het voor het gat in de hoofdhal. Toen de vrouw het zag, opende ze haar ogen wijd. Ze huilde en zei: "Dit is eigenlijk mijn schrim. Het is een huwelijksgeschenk van mijn man. Er moet een datum op mijn schrim staan."
Toen de vrouw de achterkant van de schrim bekeek, stond er inderdaad een datum op. Ze was verrast en vertelde: "Vroeger was ik de vrouw van een rijke koopman, maar door de grote aardbeving veertig jaar geleden heb ik mijn familie verloren en ben ik mijn geheugen kwijtgeraakt."
De monnik was verbaasd en vroeg: "Wilt u deze schrim terug?" De vrouw antwoordde: "Het is een bewijs van de liefde van mijn man, maar ik kan het niet in bezit nemen. Ik denk dat deze tempel de meest geschikte plaats voor de schrim is."
Op de volgende zondag verzamelde een grote groep parochianen zich in de hoofdhal. Tijdens de preek keek een oude man gefascineerd naar de schrim. De monnik sprak de man aan: "Het lijkt erop dat de schrim uw bijzondere interesse heeft."
Met een emotionele stem zei de man: "Ik heb veertig jaar geleden mijn hele familie verloren door de aardbeving. Die schrim was voor mijn vrouw en er zou een datum op moeten staan." Toen zei de monnik: "Die datum is door uw vrouw geschreven. Ze is hier in deze tempel."
Dankzij de oude schrim konden de oude echtgenoten elkaar na veertig jaar weer ontmoeten en ze leefden gelukkig samen. En zo eindigt het verhaal.
