Samenvatting
Er was eens een man die drie dochters had. De oudste was vol zelfvertrouwen en zei: "Ik ben een volwassene, dus ik hoef me niet aan vaders regels te houden!" en ging naar buiten. De middelste dochter was iets bescheidener, maar zei: "Ik wil met mijn vrienden spelen. Ik ga even naar buiten!" en ging ook naar buiten, niet in staat om te weerstaan. Maar de jongste dochter was het meest gehoorzaam en had besloten: "Ik zal absoluut niet naar buiten gaan totdat papa met de rozen terugkomt," en bleef geduldig thuis wachten.
Even later kwam hun vader terug met een prachtige roos. "Kijk, ik heb een roos gevonden!" zei hij blij. Maar de oudste en middelste dochter kwamen in gevaarlijke situaties terecht en raakten in problemen, wat hun zorgen baarde.
"Dit is erg! Wat moeten we doen?" schreeuwde de oudste, terwijl de middelste ook in paniek zei: "We moeten snel weg!" Ondertussen bleef de jongste dochter vertrouwen hebben en wachten op de terugkomst van haar vader, en zij kon hem veilig weer ontmoeten.
Vader keek naar de jongste en zei: "Jouw trouw is opmerkelijk. Dank je, mijn dochter," en hij was diep dankbaar. Ondertussen begonnen de oudste en middelste dochter spijt te hebben van hun ondoordachte acties en zeiden: "Onze acties waren verkeerd."
Les
Dit verhaal leert ons het belang van trouw. Door de waarschuwingen en regels van de omgeving te volgen, kunnen we onszelf en anderen beschermen.
