สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีผู้คนใช้ชีวิตอย่างสงบสุข แต่ก็มีชายคนหนึ่งชื่อว่า พงษ์ ที่มักจะชอบพูดคำสอนจากตำราต่างๆ เขาคิดว่าตนเองฉลาดที่สุดในหมู่บ้าน จึงมักจะช่วยเหลือเพื่อนบ้านด้วยคำแนะนำที่ยากจะทำตาม
วันหนึ่ง มีกลุ่มคนในหมู่บ้านประสบปัญหาดินฟ้าอากาศไม่ดี ฝนไม่ตกต้องตามฤดูกาล ทำให้พืชผลไม่งอกงาม เปรียบเสมือนรากฐานชีวิตที่กำลังจะพังทลาย พงษ์จึงอาสาให้คำแนะนำ โดยแนะนำให้ทุกคน ทำพิธีบูชาเทพเจ้า และตั้งเป้าหมายว่าจะต้องรีบทำให้สำเร็จเร็วที่สุด
แต่กลับกลายเป็นว่า การทำพิธีบูชาเทพเจ้ากลายเป็นการเสียเวลา เพราะไม่มีสิ่งใดเปลี่ยนแปลง สุดท้ายทั้งหมู่บ้านยังคงเผชิญกับความแห้งแล้งเหมือนเดิม ผู้คนเริ่มรู้แล้วว่าคำแนะนำของพงษ์นั้นไร้ค่า จึงหันมาใช้วิธีการที่เป็นรูปธรรมมากขึ้น เช่น การเก็บเงินร่วมกันเพื่อซื้อน้ำสำหรับการเกษตรกรรม
เรื่องราวนี้กลายเป็นบทเรียนให้ทุกคนในหมู่บ้าน เมื่อเห็นชัดเจนว่าความคิดและคำแนะนำที่ไม่สร้างสรรค์นั้น เปรียบเสมือน การ灸ในโคลน ที่ไม่สามารถแก้ปัญหาได้ ทั้งนี้ชาวบ้านจึงเริ่มมองหาวิธีการที่มีประสิทธิภาพแทนการพึ่งพาคำสอนที่เป็นเพียงทฤษฎี สุดท้ายพวกเขาได้เรียนรู้และเติบโตไปด้วยกันอย่างแข็งแกร่งและมีความสุข
