สรุป
ในหมู่บ้านเล็กๆ แห่งหนึ่ง มีชายหนุ่มชื่อสมชาย เขาเป็นคนที่ชอบเก็บของแปลกๆ ไว้ในบ้าน ไม่ว่าจะเป็นลูกอมเก่าๆ ตุ๊กตาที่หักแล้ว หรือแม้แต่รองเท้าคู่เก่าที่ไม่มีใครใส่แล้ว ทุกคนในหมู่บ้านต่างหัวเราะเยาะเขาว่า สมชายมีของมากมายแต่ไม่ค่อยได้ใช้
วันหนึ่ง สมชายได้พบกับกล่องเก่ากล่องหนึ่งในบ้าน เมื่อเปิดดู เขาพบว่าภายในกล่องมีของเล่นสุดแปลก ทั้งรถเล็กๆ และหุ่นยนต์ที่สามารถเดินได้ เขาตื่นเต้นมากและคิดว่าจะเก็บของเล่นเหล่านี้ไว้และเล่นกับเพื่อนๆ แต่เวลาเขาเล่นกับของเล่นเหล่านี้ กลับพบว่าต้องคอยทำความสะอาดและจัดระเบียบอยู่บ่อยๆ ทำให้เขารู้สึกหนักใจ
สมชายเริ่มรู้สึกว่า การเก็บของเล่นมากเกินไปทำให้เขามีปัญหา และเริ่มสูญเสียความสนุกในการเล่น เขาตัดสินใจที่จะบริจาคของเล่นบางส่วนให้กับเด็กๆ ในหมู่บ้าน แทนที่จะเก็บไว้เพียงคนเดียว เมื่อทำเช่นนั้น เขากลับรู้สึกมีความสุขมากขึ้น เพราะได้เห็นรอยยิ้มของเด็กๆ ที่ได้รับของเล่นใหม่
จากวันนั้นเป็นต้นมา สมชายได้เรียนรู้ว่า การเก็บของมากเกินไปไม่ได้ทำให้เขามีความสุข แต่การแบ่งปันให้คนอื่นสามารถช่วยให้เขาและคนอื่นมีความสุขมากยิ่งขึ้น เขาจึงลดการเก็บของเล่น และตั้งใจใช้ชีวิตให้มีความสุขโดยไม่ต้องแบกรับภาระที่ไม่จำเป็นอีกต่อไป

