สรุป
เรื่องราวของพระพุทธเจ้าและใต้ต้นไม้ใหญ่
ในอดีตกาล มีพระพุทธเจ้าองค์หนึ่งที่มีจิตใจดีงามและเมตตาต่อทุกชีวิต พระองค์มักจะนั่งใต้ต้นไม้ใหญ่ และมอบศีลธรรมและคำสอนให้กับผู้คนที่เดินผ่านไปมา วันหนึ่ง มีชายคนหนึ่งเดินผ่านมาและรู้สึกว่าตนเองมีความทุกข์มาก พระพุทธเจ้าจึงได้ส่งรอยยิ้มให้เขา และบอกให้เขาลองมองโลกในแง่ดี
ชายคนนั้นรู้สึกดีขึ้นทันที และเริ่มพูดคุยกับพระพุทธเจ้า แต่คำพูดของเขานั้นกลับเต็มไปด้วยการดูถูกและไม่เคารพ ต่อเนื่องจากวันนั้น ชายคนนั้นมาเยี่ยมพระพุทธเจ้าเป็นประจำ แต่เขาก็ยังพูดจาไม่ดีอยู่เสมอ พระพุทธเจ้าเริ่มรู้สึกไม่พอใจกับพฤติกรรมของเขา แต่ก็ยังคงอดทน
จนกระทั่งวันหนึ่ง ชายคนนั้นพูดจาแดกดันพระพุทธเจ้าต่อหน้า ผู้คนรอบข้างเริ่มรู้สึกตกใจ และหลายคนเริ่มถามตนเองว่าทำไมพระพุทธเจ้าถึงไม่โกรธบ้าง ในตอนนี้เอง พระพุทธเจ้ารู้ว่าความเมตตาก็มีขีดจำกัด และถึงเวลาแล้วที่เขาจะต้องสั่งสอนชายคนนั้นให้รู้ถึงความไม่เหมาะสม
พระพุทธเจ้าจึงสอนเขาอย่างหนักแน่นว่า แม้แต่พระพุทธเจ้าที่มีจิตใจอ่อนโยนก็มีขอบเขตของความอดทน เมื่อถึงขีดจำกัดแล้ว ความรักและเมตตาก็ไม่สามารถอยู่อย่างไม่มีที่สิ้นสุดได้ และหลังจากวันนั้น ชายคนนั้นกลับใจและเริ่มเคารพพระพุทธเจ้า และกลายเป็นศิษย์ที่ดีที่ดีของพระองค์ในที่สุด.
บทเรียน: ความอดทนมีขีดจำกัด แม้แต่ผู้มีจิตใจดีงามก็สามารถมีความโกรธได้หากถูกดูถูกซ้ำแล้วซ้ำเล่า.
